کریس کریسمن(Chris Crisman) عکاس مشهور تبلیغاتی

کریسمن متولد پنسیلوانیا آمریکاست، ایالتی که مهد صنعت نفت امریکا به شمار می‌رود. وی فارغ‌التحصیل دانشگاه پنسیلوانیای فیلادلفیا است و آثارش توسط سازمان‌های تجاری عظیم کشف شد؛ از جمله هنر ارتباطات (Communication Arts)، آرشیو لورتزِرز (Lurzer’s Archive)، عکاسی امریکایی (American photo)، گرافیس (Graphis) و جوایز بین‌المللی عکاسی. برخی از مشتریان وی را شرکت نفت شِل، بانکهای بزرگ آمریکا، کوکاکولا و.. تشکیل می‌دهند.

chris-crisman-0

کریس، عکاسی را چه طور آغاز کرد؟ من نیمی از عمرم، ورزش‌کار بودم. به طور خاص، علاقه‌ی من پرتاب نیزه بود. مهارتم در پرتاب نیزه باعث شد وارد دانشگاه پنسیلوانیای فیلادلفیا شوم. در ابتدای کار، تصور می‌کردم سرنوشت من این است که خودم را با زور و زحمت برای برنامه‌ی مقدماتی رشته پزشکی آماده کنم. بنابراین وقتی در پاییز ۱۹۹۹ وارد کلاس ۱۰۱ عکاسی شدم، احساس رهایی کردم. ار آن لحظه به بعد تمام زندگی‌ام در تاریک‌خانه می‌گذشت. به دست‌کاری عکس‌های آنالوگ بسیار علاقه داشتم. عکس‌های چاپی‌ام هیچ‌گاه شبیه به فیلمی که گرفته بودم در نمی‌آمد و بنابراین چیزی وجود داشت که علاقه و کنجکاوی مرا تحریک می‌کرد.chris-crisman-10

زمانی که در سال ۲۰۰۳ فارغ‌التحصیل شدم، عکاسی دیجیتال تازه وارد عرصه شده بود و تازه داشت همه جا را می‌گرفت. درست زمانی بود که اوقات فراغت زیاد و مسئولیت‌های کمتری داشتم. بنابراین زمان خود را صرف این کردم که بیاموزم چه‌طور پالت رنگی مخصوص خودم را بسازم و فتوشاپ را به ابزاری برای خلق آثار مخصوص به خودم تبدیل کنم.

لازم است که عکاسان وارد حوزه تصاویر متحرک شوند؟ من عاشق این هستم که در فرایند خلاقه از منطقه امن خودم دور شوم. می‌توان گفت منطقه‌ی امن قطعا در حال کوچک شدن است. این که یک عکاس صرفا استخدام شود تا چند عکس تبلیغاتی برای یک مجموعه یا کمپین بگیرد، امروزه دیگر اهمیت گذشته را ندارد. عکاسان باید یاد بگیرند که بیش از گذشته انعطاف‌پذیر باشند.

این روز‌ها یک عکاس باید مهارت‌ها و نقاط قوت دیگری خارج از حوزه عکاسیِ ثابت (Still photography) داشته باشد. این مهارت می‌تواند کارگردانی یا تصویربرداری، تهیه مجموعه عکس، خلق مجموعه‌ای متشکل از تمام رسانه‌های بصری، و یا همه‌ی این‌ها در کار هم باشد. هر زمان که پروژه‌ی جدیدی به ما محول می‌شود، من و گروهم همیشه گزینه‌ها و رسانه‌های مختلفی را، در خصوص پارامترهای یک محصول واحد، کنار هم قرار می‌دهیم.

عکاسان امروزه باید انعطاف‌پذیرتر از گذشته باشند…

در مورد نقدی که اخیرا به حوزه‌ی خلق عکس‌های متحرک وارد کرده اید توضیح دهید. سال گذشته، من شاهد چند تقاضا و پیشنهاد از جانب مشتریان بودم که به دنبال ویدئوهای بیش‌تر بودند. اغلب کسانی که می‌شناسم تمایلی به دیدن تبلیغات تلویزیونی ندارند؛ حتی پیش آمده که محتوایی که قصد دیدنش را داشته اند، کنار گذاشته اند، تا مجبور نباشند پانزده تا سی ثانیه فیلم تبلیغاتی تحمل کنند؛ و همین مسئله در مورد تبلیغات ویدئویی در وب نیز صدق می‌کند. بنابراین امروزه باید حقیقتا سریع‌تر و با ظرافت بیش‌تری به داستان و نحوه نمایش یک برند پرداخت. علاوه بر این، برجسته ماندن و گم نشدن میان انبوه فعالان این حوزه، کار دشواری است و برای من، مالکیت بر اثرم، از هر چیز دیگری مهم‌تر است. تمرکز من و گروهم نیز بر همین مسئله است.

chris-crisman-0016

البته ما از رسانه‌های تصویری مختلف استقبال می‌کنیم. ما تصاویر ثابت را به کمک ترکیب عکاسی با افکت‌های آنالوگ، CGI، ویدئوی خام و روتوش‌های پیچیده، به حرکت در می‌آوریم. خروجی این فرایند می‌تواند GIF، فایل ویدئویی یا هر رسانه‌ی دیگری باشد که بستگی به چگونگی نمایش محصول بصری نهایی دارد. به واقع از یک تولید می‌توان بی‌نهایت محتوا استخراج کرد. ما محدودیت‌های بسیار کمی داریم و استخدام شدن به عنوان آفریننده‌ی محصولات بصری، حرفه‌ی شگفت‌انگیزی است.

chris-crisman-0015

چگونه تخیل را وارد کار تجاری می‌کنید؟ گرچه من از کار با سلبریتی‌ها و برندهای مشهور لذت می‌برم، اما علاقه‌ی شخصی‌ام کارکردن با آدم‌های معمولی است. کار من عبارت است از ماهیت بخشیدن به قهرمانان واقعی که در میان ما زندگی می‌کنند. عشق و تحسینی که ما نثار اطرافیان و آشنایان خود می‌کنیم تاثیر و ادراک آن‌ها را در نگاه ما چندین برابر می‌کند. من عاشق این ایده هستم که: هر کدام از ما، قهرمان یک نفر هستیم.

chris-crisman-0013

من با کارم، خصوصیات قهرمانانه را از روایت آدم‌های معمولی بیرون می‌کشم. زمانی که پروژه‌ای وارد صندوق پستی‌ام می‌شود، اولین چیزی که به ذهنم می‌رسد این است که: «این ایده را چه‌قدر می‌توان گسترش داد؟» و «این کار را به چند شیوه‌ی دیگر می‌توان انجام داد؟»

chris-crisman-2

یکی از پروژه‌هایی که می‌توانم مثال بزنم، پروژه‌ی گردش‌گری سَن‌آنتونیو است که با شرکت تبلیغاتی Proof کار کردم. راب استوری (Rob Story)، سرپرست بخش خلاقیت پروژه، دیدگاه جالبی نسبت به جهانی که می‌خواست خلق کند، داشت. ما باید از بیش از ۱۰۰ نفر، مکان و شیء عکاسی می‌کردیم و این‌ها را در چهار مجموعه‌ی چاپی مختلف ارائه می‌نمودیم. هم‌زمان، تصاویر باید با لایه‌های کاملا مجزا در فتوشاپ ساخته می‌شد زیرا قرار بود تبدیل به قطعات عظیم اینتراکتیو (Interactive) برای وب شوند.

چالش‌های فراوانی در مورد این پروژه وجود داشت اما بزرگ‌ترین چالش این بود که باید قهرمانان عادی و هر روزه را در میان تصاویری که از مجموعه‌های مرکب و پیچیده‌ی محیطی گرفته بودیم، می‌ساختیم؛ از جمله خرس‌های رقصنده، موسیقی‌دان‌های مشهور، ورزش‌کاران محبوب و چهره‌های تاریخی. و در تمام این مدت باید هم‌زمان فیلم می‌گرفتیم تا یک سینماگراف عظیم از کل پروژه تهیه شود. این یک چالش فوق‌العاده بود و به موفقیت چشم‌گیری هم منتهی شد.

برای کسانی که به تازگی وارد این حرفه شده اند چه توصیه‌ای دارید؟ قوانین سنتی رئیس و مرئوس را دور بریزید. باید یاد بگیرید با جریان ثابت پروژه‌ها و انتظارات تمام‌نشدنی مشتریان کنار بیایید.

برای کسانی که به تازگی وارد این صنعت شده اند، این توصیه را دارم: در چندین رشته، کسب مهارت کنید، و لااقل در یکی از آن‌ها بهترین باشید. امیدوارم افراد خلاق و مشتریانشان همواره طرفدار ایده‌های خلاقه و برجسته باشند، نه چیزی که هم‌رنگ جماعت باشد.